VOORUITGANG

Hier een stukje van Lou.

Eindelijk, zou je zeggen want het is alweer een tijd geleden dat wij een stukje gechreven hebben.

EN INDERDAAD WOEF! DAT IS ZO.

Ik ben alweer bijna vier maanden Harry en Colette.

De colega's bij Harry op Combiwerk in Delft,zijn intussen ook mijn colega's geworden.

Is zie zie namelijk elke werkdag, ik zal ze even bij hun voornamen voorstellen het zijn Hans, Evert,

Jan, Geertjan en Michel en Albert

Colette heeft intussen in Oktober haar 40ste verjaardag gevierd wel zijn met z'n alleen in DE DIS uit

eten geweest, ik mocht natuurlijk ook dat was erg gezellig, kinderen zijn wel erg druk maar op het laatst

kreeg ik erg veel aandacht van ze en kleine mensjes zijn dan toch erg leuk.

Trouwens wat ik ook nog moet vertellen het open maken en laadjes gaat erg goed en drukken op  knoppen ook en daar ben ik ten slotte voor Harry te helpen en te ondersteunen waar ik kan.

We zijn gisteren naar Olst geweest met de taxi ik moet zeggen het is een ver...........................

end rijden van Delft en weer ter ug maar ik heb mij goed gedragen en bovendien gaat in en uit

stappen ook goed ik mag en kan dat zelf en vind dat erg leuk.

Het huis van harry's ouders is erg groot ik mocht helemaal rond snuffelen, leuk hoor.

MAAR NU WEER LEKKER THUIS IN DELFT LEKKER UITRUSTEN VAN DE INDRUKKEN VAN GISTEREN. DOEI! WOEF! LOU.

augustus indrukwekkende maand

Hallo hier ben ik weer de hulphond Lou. We hebben een drukke maand gehad en daarom hebben we weinig kunnen schrijven. Maar nu kunnen we weer een stukje schrijven en dat doen dan ook. Ik was begin augustus in Elshout geweest bij al mijn vrienden dat was erg leuk. Twee weken daarna gingen we naar Rozendaal, daar wonen een oom en tante van Colette. De bus reis daarheen ging erg goed. Ik durfde zelf in de bus te springen. Bovendien de tante van colette vond mij erg aardig, dus ik mocht haar de hele dag achterna lopen ik was er niewsgierig maar dat vond niet erg. Ik ben ook nog met Harry mijn baas in een nieuw winkelcentrum in Rozendaal weest. Toen we 's avonds thuis in Delft aankwanen waren we erg moe.

Nancy mijn vorige baas en nu de trainster mij en Harry, kwam op Combiwerk kijken. O, WAT was ik blij ik mocht los en zelf naar haar toe rennen ik heb ook nog in haar auto gekeken of er nog vrienden bijwaren maar nee die had ze niet neegenomen. Haast iedereen op Combiwerk heeft gezien hoe blij ik was. Maar daarna was hard trainen.

Daarna zijn we nog naar Fijnaard geweest een weeekend bij vrienden van Colette en Harry. We

gingen zaterdag middag naar een soort feest en het nog erg veel herrie ook. Tot overmaat van ramp ging er nog een kabouter plop op mijn mooie staart staan wat een flop zeg. Ik heb hey wel aan hem laten merken. Daarna zijn we wel met z'n op de foto gegaan maar leuk is ander dat vond mijn baas Harry gelukkig ook. De rest van de middag verliep rustig, mijn baas stelde mij steeds gerust en gaf mij zo nu en dan wat lekkers dus dat ging goed 'S avonds rustig thuis gebleven he wat was dat lekker zeg.

Zondag naar een schuur geweest waar ik een soort genoot aantrof met drie poten zij moest de schuur bewaken, een aardig vrouwje dat wel maar zou niet met zijn, ik ben erg blij met mijn baasjes Harry en Colette en met mijn vriend Simba natuurlijk. Nou tot zover, volgende keer meer GROETJES LOU!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Eindelijk weer een nieuw bericht van mij, LOU.

Het is alweer een tijdje geleden dat we een verhaal over mij schreven. Ik ben Lou de hulphond in opleiding van Harry uit Delft. Mocht u het vergeten zijn. Ik ga nog elke dag mee naar Combiwerk daar werkt mijn baas Harry. En ik begin het steeds leuker te vinden en begin aan de mensen wennen. Ik kan de deur van het toilet al open en dicht doen met mijn snuit en ik kan de fles van mijn baas oprapen, maar dat vind ik nog wel spannend want dat is hard plastic.

Kortom ook daat voel ik mij steeds meer thuis en dat is een goed teken toch?

Reizen is een heel ander verhaal, je komt weer heel andere mensen tegen, sommige lopen een beetje vreemd en hebben een heel harde stem maar achteraf blijken ze best aardig te zijn. De reis opzich was wel goed maar heel lamg. We kwamen uiteindelijk in Elshout en daar waren al mijn vrienden en mijn speelkameraden, o wat een dolle dag.

Een paar dagen later weg mijn baasjes ziek, ze hadden griep, ze aten heel weinig en waren erg rustig en bleven de helen dag binnen dat was erg rustig maar ook een klein beetje saai. MAAR, ik heb wel wat geleerd, ik kan de keukenla open trekken met een touwtje en het mooie is als ik het doe hoor ik een geluid en dan krijg ik wat lekkers. Het is daarom erg leuk en ik doe het graag. Zo volgende keer meer over ons GROETJES van Lou, Harry, Colette en mijn vriend de huishond Simba.

Het echte werk.

Hallo hier weer een over de kanjer Lou!!

Ik ben nu de tweede week, als hulp hond in opleiding bij mijn baas Harry in Delft.

Moet zeggen het bevalt erg goed het is wel wennen maar dat is met alles.

Ik word verwend met eten, krijg bijvoorbeeld vis, pens en als het mooi weer een soepbot in de tuin en natuurlijk de brokken die ik bij mijn vorige bazin Nancy ook al kreeg, heerlijk hoor.

En het mooie is, telkens als ik wat goed doe krijg ik een beloning in de vorm van iets lekkers en dat mooi meegenomen vind je niet, ik wel!

Vorige week heb ik iets nieuws gedaan, ik ben met Harry mee naar zijn werk gegaan voor een halve dag. Dat was erg spannend, want je ontmoet heel veel nieuwe mensen en ook hele vreemde maar daar wen je wel aan. Colette de vrouw van Harry ging niet mee daar moest ik ook aan wennen.

Woensdag kwam Nancy onverwacht in Delft, naar mij kijken hoe ik liep en mij gedroeg.

Toen ik haar zag ging ik helemaal uit mijn dak ik wist niet waar ik kijken moest in de auto nee recht voor me daar kwam gluid vandaan er naar toe Rennen!!!!!!!!!!!!!

O ik heb genoten die middag.

Een vrijdag heb ik voor het eerst een regenpak aan gehad, het was wel raar lopen in het begin maar na een tijdje viel het best wel mee.

Nou volgende keer meer over Lou, Harry, Colette en Simba de huishond doei groetjes van uit Delft.

mijn nieuwe maatje

Zo hier ben ik weer, Lou de hulphond nog steeds in opleiding maar wel bij mijn nieuwe maatje Harry in Delft. Ik ben helemaal hersteld van de laatste ingreep. Dat trouwens erg snel hoor , ik ben weer helemaal de oude. Op donderdag 2 juli ging het gebeuren, 's avond ging ik verhuizen naar Delft, voor iedereeen was het erg spannend. Nu ben ik in Delft in het begin moest ik weer

een beetje wennen maar dat ging vrij snel, want ik had al een paar keer bij Harry en zijn vrouw Colette gelogeerd om te kijken of het zou klikken. En dat ging heel goed. Ik en Harry moeten nog wel ruim een halfjaar trainen voor dat ik een voorleerde hulphond ben, maar dat gaat lukken hoor. Lou is nu een week hier, de eerste zaterdag zat hij al met zijn kont in de plantenbak, om te kijken of hij onze kleine hond Simba moest helpen met het verjagen van wat kleine hondjes, maar dat hoefde niet. Lou leerd spullen oprapen voor Harry en aangeven, als dat lukt wordt hij beloond met wat lekkers dat moet altijd. Lou leerd ook aan een touwtje te

trekken aan dat touwtje zit een soort ballentje. Dat touwtje zit aan de deurknop of laatje vast en daardoor kan Lou dat open trekken. Hij is ook mee geweest boodschappen en keurig alleen

in de dierenwinkel waar Harry al jaren komt heeft Lou zijn eigen boodschap gedaan, hij een lekker bot in een mand liggen nam het in zijn bek en Harry kon het afrekenen, 1,75 astublieft, maar wel lekker ondanks het standje wat Lou kreeg.

Groetjes van Harry, Colette, Lou en Simba tot de volgende keer

Maandag 15 juni.

Er is weer een hoop gebeurd!
Lou is gecastreerd in Utrecht vorige week maandag.
Met alle lof! Het is heel netjes gegaan allemaal en het ziet er erg netjes uit.
Ik mocht blijven totdat hij onder narcose was, ( wat ik zelf altijd erg fijn vind) en met een paar uurtjes mocht hij weer mee naar huis.
Nu even rustig aan doen en niet te nat worden en alles komt goed!

Omdat het zo'n fijn ventje is hebben we met de castratie ook zaad in laten vriezen. Zo kunnen we later in de tijd nog eens een nestje van hem grootbrengen.
Zodat er nog meer mensen van zo'n kanjer kunnen genieten!

Weer even een beetje bij voor nu,

groetjes Nancy en Lou.

Beste mensen,
Hier het briefje zoals belooft, met een paar regels voor mijn hulphond die er binnenkort gaat komen.
Het eerste is zijn naam, die is Lou.
Lou gaat mij helpen met de volgende dingen, als hij die geleerd heeft
Om zelfstandig op Combiwerk te komen als de zon schijnt. Want dan zie ik een stuk minder vandaar.
Verder gaat hij spullen oprapen die ik laat vallen, Helpen deuren open maken en dingen dragen in een tas als dat nodig is. Kortom dan moet hij werken.

En als hij werk heeft hij een dek om dat betekend dat hij niet geaaid of geroepen mag worden door andere mensen en ze mogen helemaal nooit snoep of iets anders geven.

Lou zit altijd aan mijn rolstoel vast als ik door de gang rij dus in principe kan hij nergens heen als hij bij mij is.

Het uitlaten toe ik zelf, bij hoge uitzondering b.v. als mijn wagen stuk is of een lekke band heeft, zal ik aan mijn collega’s vragen of die hem een keer uitlaten.

Als er een situatie ontstaat waarin mensen bang zijn zal ik daar zo veel mogelijk rekening mee proberen te houden.

De hond komt in een rustige hoek op het kantoor te liggen waar de mensen er geen last van zullen als ze binnenkomen.

Als ik Lou voor de eerste keer mee neem gaat het om een halve dag, langzaam zal ik het opvoeren maar daarvan hou ik jou op de hoogte.
Harry Timmerman.

Lou in Delft

Hallo hier ben ik Lou van stichting-paqo, ik ben weer in Delft aan het logeren. bij Harry en Colette.

Ik ben Harry, we hebben Lou nu voor de tweede keer bij ons in huis, het is een erg lieve en sociale hond en heel belangrijk erg leergierig.

Hij is zaterdag 25 april gekomen hij was meteen weer bij ons thuis.

Het weer werd gelijk minder mooi maar we hebben zondag een eind met Lou door het park gelopen en dat ging erg goed.

Maandag zijn we naar de nieuwe werkplek van Colette geweest met Lou,

dat is een aardig stukje rijden door de stad, hij gedraagde voorbeeldig.

Ook in de werkplaats zelf ging erg goed hij ging op ten duur rustig liggen

en vonden wel best al die drukte gewoon goed dus.

Zo volgende keer vertellen we verder over Lou.

De volgemde dag begint.

Op de foto links bovenaan ziet u het ochtend rituweel Lou maakt harry wakker.

Het is een spannende dag, we gaan met de bus naar Rijswijk winkelen.

De bus in is moeilijk, maar is geluk en de zelf vind Lou best leuk.

De bus uit gaat vlug maar wel netjes.

In het winkelcentrum en in het kleine kado winkeltje heeft Lou zich netjes gedragen, zie foto.

We zijn ook naar een rolstoel dealer geweest voor een hondenhaak aan onze rolstoel, zie foto.

Daarna zijn we naar huis gelopen dat ging ook goed maar was nog een hele rit. De volgende keer nog meer nieuws van Lou in Delft.

Even een up-date

Lou is een paar weken op proef geweest bij Harry en zijn vrouw Colette.
Hij heeft een super tijd gehad, veel geleerd maar ook veel leuke dingen gedaan.

De laatste week van april gaat hij nog een weekje daar de boel vermaken.
Harry heeft een collage gemaakt van de foto's die hij maakte in die tijd.
(hartelijk dank daarvoor!)

Het is nu tijd om Lou te laten rontgenen zodat we ook zekerheid hebben over de botjes,
dat zal nu snel gaan gebeuren.
We houden jullie op de hoogte!

Groetjes Nancy.

kennismakingsdag

Dat dit filmpje hier te zien is, zegt niet dat er banden zijn tussen Paqo en Dogpartners
of dat wij het eens zijn met de methodieken!

Lou mee naar een kennismakingsdag.

We , Wil, Sien. Lou en ik, naar een kennismakings dag geweest in België.

Het ging om een nieuwe manier van trainen en hondjes waren welkom.
Dus zo gezegt zo gedaan en wij met de hondjes daarheen. Want het kan nooit geen kwaad in een groep te werken.
Het was een leuke groep mensen en honden en we hebben best lol gehad ondanks de kou en de wintertenen.......
een leuke dag gehad en de hondjes in de groep aan het werk geweest.

Ik ga het filmpje dat ze maakte over de dag op het blog zetten.
Dit wil NIET zeggen dat ik of de stichting banden heb met de organisatie ofdat hun manier van werken de mijne is!
Maar het geeft een leuk beeld van Lou en pleeghondje Sien.

Veranderingen alom.........

De afgelopen dagen is het hier een beetje druk geweest.
De loge Chinta heeft ons weer verlaten en de labjes Hoit en Yves gingen gister als man van huis en kwamen als lampenkap weer terug.......

Blijft voor mij altijd een moeilijk moment, honden onder narcose zien gaan....
Misschien is het kinderachtig maar het voelt nu eenmaal zo!

Verder hebben we een donatie gehad!

Een deel van het geld hebben we goed kunnen besteden aan een scoot-mobiel!
Verder zijn er nu ook krukken en een rollator aan het rijtje trainingsmiddelen toegevoegd!
Nu zijn we alleen nog opzoek naar een elcetrische rolstoel, dus weet u waar we ze ons kunnen helpen laat het ons dan weten!

Maar voorlopig kunnen de hondjes weer een stapje verder worden gebracht met de training!

Even een grappig verhaal over de scoot-toet, want zoals het hier vaker gaat, helemaal normaal gaat het zelden........

Scoot gehaald , helemaal gaaf, vol van het geluk dat het lukte en trots dat er mensen zoveel vertouwen hebben in ons dat ze doneren haal je dan de lang verwachtte scoot van de aanhanger....... blijkt hij bij iedere beweging een geluid te maken, nog rotter als je wekker in de ochtend.......

Geer en ik gekeken maar konden niets vinden om het op te lossen.
Maar goed scoot moest nog schoon en opgeladen worden dus even geen stress over een toetertje.
Was Gister Herman hier, heeft echt gewoon kijk op techniek en zo, bouwt hele theatervoorstellingen, dus ik heel lief gevraagt of hij wilde kijken.......

Dus Herman met steeksleutel en schroevendraaien aan de slag gegaan.....toeeeeeeeetttttt vooruit, toeeeeeettt achteruit en heel wat heen en weer. Stoeltje eraf, kappen eraf, niet te vinden..... Herman mijn zijn kop erin, en natuurlijk alle hondjes ook om de beurt kijken grinn.

Goed lange verhaal kort maken.............. hij stond op de handrem!!!!!!

Zo leerde we weer eens wat! haha.
Ik ga snel een foto van de scoot-toet plaatsen zodat hij er ook echt bij hoort.

Tot zo ver weer even de up-date......
Groetjes Nancy, Lou, Hoit en Yve.

Lou ziet ze vliegen!

Afgelopen weekeind waren Pa en Ma 40 jaar getrouwd!

Met bijbehorende feestelijkheden!

Een overnachting in Avifouna in Alphen aan de Rijn

met broer, schoonzus en de kinders Melanie en Eliza.

Een hele hapening om met elkaar een weekeind vrij te maken.

Wil paste op de hondjes thuis en de rest van de dieren, (daarvoor nogmaals onwijs bedankt) Stievie ging naar vrienden die gekke Aussies gewent zijn. EN op de valreep hebben we op de heen weg Gita te logeren gebracht bij mensen die een hond zochten voor in hun gezin.

Gita zou als volledige hulphond het niet hebben gered binnen de stichting, maar is een heel brave hond!

Ze is echt super lief!

Nu is het zo gelopen dat we de Familie Smith hebben leren kennen die een hond zochten voor in hun gezin met hun dochter en hun zoontje. Het zoontje heet het syndroom van down en er moest dus een heel betrouwbare hond komen die ook niet lomp is.

Dat is dus Gita bij uitstek!

Omdat het allemaal wonderlijk liep en de fam. Smith om de hoek woont bij Avifouna is Gita daar dus gaan logeren. Dus op de heenweg nog een stop in geland om haar uit te laten stappen en de logeerpartij te begeleiden. De zoon was dat weekeind niet thuis, dus konden Pap en Mams eerst zelf kennismaken en kijken en voelen hoe het zou zijn met haar in huis.

Dat was dus een schot in de roos!

Gita is helemaal op haar plek ! Lag al heel snel lekker in de tuin te slapen en was gewoon happy!

En de Fam. SMith is ook helemaal happy met haar!

Het voorstellen aan de kinderen was helemaal geen probleem en ze is nu al niet meer weg te denken uit het gezin!

Ze komt nog terug om hier in de vakantie te zijn zodat wij ook nog even met haar mogen knuffen!

Een goede match !

Op een vreemde manier bij elkaar gekomen, maar wel heel gaaf!

Maar na het bezoek aan fam. Smith door naar Avifouna!

Best spannend ook!

Lou was nog nooit mee geweest naar een Hotel dus wat dat ging doen was een verrassing!

We begonnen met een etentje in het restaurant. Het gewone retaurant zat vol geboekt dus moesten we naar een Buffet restaurant. Dus nog moeilijker voor Lou!

Het was druk en heet in het restaurant en we zaten op de bovenverdieping, dus was een hele goede oefening.

Maar het mannetje deed het heel goed!

Lag gewoon netjes naast de tafel heeft nog een hele tijd geslapen.

Daarna nog een rondje door het park gelopen en wat gedronken in het restaurant.

De volgende dag lekker in het park geweest en alles bekeken. Het enige dat hem verbaasde was het feit dat de Ara's en de gieren los vlogen bij een show. Daar moest hij wel een beetje naar kijken maar bleef verder netjes naast pa liggen!

Het grappige was ook dat ik nu de kans kreeg om ook eens te zien hoe Lou wandeld met andere mensen.

Met de kinderen loopt hij keurig mee!( natuurlijk onder begeleiging!) Aandacht bij de meiden en verder niets! Bij Leen liep hij iets voor maar trok echt niet! Het was echt heel mooi om te zien dat Lou zijn naam zo'n eer aan doet!

Hij was echt een plaatje! Ik heb me geen moment druk gemaakt over hem.

Ik kan niet anders zeggen dan dat het een super mannetje is en dat er heel veel mensen dat kunnen beamen na dit weekeind!

Nog even een complimentje voor Avifouna en van der Valk!

We hadden gevraagt om een kamer waar een hond was toegestaan. Verder was Lou overal welkom en dat merkte je ook!

De toegankelijkheid voor rolstoelen is echt heel goed en hun houding naar een (hulp)hond ook!

Echt een aanrader!

nog een paar plaatjes uit de Lorri-landing. Dat is de enige plek waar Lou niet mee mocht naar binnen.....maar dat snappen we dan ook wel!

Al met al een druk weekeind, maar wel heel geslaagt!

Groetjes Nancy en Lou.

trainen Lou Heusden.

Vandaag in Heusden wezen trainen met Lou.
Even een kleine impressie van de dingen die we deden............

Even weer "normaal"......

Weer even een berichtje over het leven van en met Lou.

Die nog steeds groter wordt en een beetje slunggent op het moment.

Best lastig hoor groeien en blijven begrijpen wat je met die lange poten moet.........

De temperatuur is weer naar normaal gekomen en het leven gaat weer zijn gangetje.

Gister afscheid genomen van twee loge's.

Djonny de koningspoedel is overdragen voor de aftraining bij stichting hulphond, en vriend Max, een gave kruising op veel te lage poten is ook weer terug gegaan, zijn gedrag maakte dat hij niet voorgesteld kon worden helaas.

Wel een leuke tijd gehad met elkaar!

Afgelopen zondag naar de Frisbeewedstrijd van de Bouncers geweest in Nieuwegein.

Voor het eerst naar zo'n evenement was best spannend!

Stievie is best snel onder de indruk va geluid en mensen en ik had ook best een beetje zenuwen hoe het zou gaan lopen.

Lou heeft het prima naar zijn zin gehad!

Al die mensen die zo aardig zijn, honden en pups om mee te spelen wat wil je nog meer!

super toch????

De muziek en alle tenten en frisbees maakte hem niets uit!

Gewoon gezellig en na een tijdje ravotten even lekker slapen!

Was een prima training om op deze manier even wat gekke dingen mee te maken, en ja , je heet niet voor niets Lou he................

Paqo in de tropen.........

Net als heel nederland zitten we hier in een hofge temperatuur onder de parasol te genieten van de tuin.
We zijn overgeschakeld op ons tropenrooster ( vroeg op en naar het bos, beetje werken in de middag even niets. Om een uur of acht pakken we dan de draad weer op)
Het is anders voor de honden gewoon te veel van het goede, zeker waarneer dan de helft een zwart outfittje draagt!

We trainen dus op het heetst van de dag niet met de hondjes en doen dan even de dingen die op de pc gedaan moeten worden en het was echt weer tijd voor een up-date!

Lou gaat super!
Hij groeit als kool en heeft zijn volledige gebit ondertussen!
Alles is goed gegaan met wisselen al heeft hij nu nog wel eens last van een spontaan draadje kwijl.
Maar verder geen diaree of sloopacties gehad.

Het grappige is wel dat vroeger iedereen hem Flatcoated retriever noemde en dat nu de brede kop en de kortere neus van mams zichtbaar lijken te worden!
De vacht gaat wel naar die van een golden toe en de haren op zijn staart en achterpoten worden ook te lang voor de gemiddelde australian sheppert nu. De vacht ligt mooi glad aan zoals bij een golden en je kan er haast je haar in kammen zo glimt hij!

ZIjn gedrag is nog steeds super!
De rust en de stabiliteit die dit mannetje heeft is echt heel fijn om mee te werken!
Bij het boodschappen doen is er niets dat hem verstoord en als je ergens stil staat gaat hij na een minuut of twee uit zichzelf liggen!

We zijn gestart om hem te leren dat hij op commando het water in mag.
Hij vind zwemmen en keten op het strandje bij het ven geweldig!
Maar als werkende hulphond mag hij het water niet in als hij niet nadrukkelijk toestemming heet gekregen dat het wel mag!
Best lastig nog!
Maar hij doet erg zijn best en met deze temperaturen is een beetje verkoeling best een aanrader!

Verder heeft hij ons op de vingers gekeken met het maken van de nieuwe tuinvijver.
Helaas voor ons bleek het vijverfolie niet tegen pupnageltjes te kunnen..........
Dit leverde naast een paar onpedagogische termen ook een hoop werk op ( en een opgebroken tuin en dus een laag of wat zand in huis grinn)
Maar goed, hij is klaar en ligt er schitterend bij!
Met opzichter Lou kon het niet mis gaan ook he......... en we hebben hem nu van beton gemaakt...dat zal ook wel schelen.

Het lopen naast de rolstoel en het aporteren gaan heel goed!
Daar werken we de komende tijd dus gewoon lekker aan verder.
Wel heel fijn is dat Lou niet heeft geleerd wat het is om te trekken aan de lijn en dit dus ook aan de rolstoel niet laat zien. Naast een handbewogen rolstoel loopt hij dus ook gewoon lekker mee!
Enne nog een positief puntje halen uit een domme fout van mezelf.........
Ik had gister de honden op de achterste wei gelaten ,,,,,maar was vergeten het hek naar de geiten en de kippen af te sluiten............
Lou loopt de wei op, maakt contact met Mek, ik zeg zijn naam en ja wel hoor , mannetje draaid zich om en komt lekker terug lopen!
BONUSPUNTEN!!!!!!!!!
Helaas had ik niet gezien dat STievie ook mee gelopen was met hem...dat gaf nog even een geitenrace op het einde van de dag helaas........

Ik heb nieuwe foto's van Lou op het blog en op de site geplaatst!

Tot snel!
Groetjes Nancy, Lou en de rest!

Hij word al een hele vent!

De tijd vliegt!

Zie net dat er weer een maand weg is en ik het blog wat heb laten schieten...........sorry!
Maar alle dingen op een rijtje en de honden vergen dan ook wel wat tijd en aandacht op het moment.
Lou is al een hele vent!
Lange poten en staart op een kleiner lijf, een echte rattaplan haha.

Past niet goed meer in het mandje waar hij altijd zo heeeeeerlijk kon slapen, past niet meer onder de salontafel door en vind het leven nog steeds een feest!
'
Hij gaat gewoon ontzettend goed!
Trainen in de stad is een eitje voor hem, nog steeds!
Werken naast de rolstoel vind hij super leuk en een speeltje terugbrengen en dan gelijk op je schoot liggen als je in de rolstoel zit daar draait hij zijn pootje niet voor om hoor.............
Met een kop zo van " ach doe ik even!'" zoekt hij wel uit wat je van hem wilt doet hij het wel even.
In het bos is het nu even lastiger om als je los loopt niet tegen mensen op te springen, maar goed je bent een blije gozer of je bent het niet he.......

Zus Stievie is een echte partner in crime ....... samen ontdekken dat het filter van de vijver een straal water geeft, dat je een mandje met pantjes in heeeeeeeeeeeel veel stukjes kan delen.........
gewoon de jonge honden dingen van alle dag zeg maar.

Maar aan de lijn en onder zijn dek is het echt een heel voorbeeldig hondje dat zeker iemand heel erg gelukkig zal gaan maken als hij klaar is met de training!

Ik beloof mijn leven te beteren en het blog van tijd tot tijd van een nieuwe boost te voorzien, want er gebeurd ook genoeg wat leuk genoeg is om te vertellen!

Groetjes Nancy, Lou , Stievie en de rest!

Nu 13 weken.

Tante Rianne en collega in het verpleeghuis, wat was het leuk, maar vermoeiend!!!!!!
"Zus" Stievie in de tuin en wat een gek spul lag er plot klaps in de tuin....................



Onze Lou is nu op de leeftijd van 13 weken. Hij is bijna 11 kg en voor de laatste keer geënt van de week.
Met een frolic voor de neus heeft hij niets gemerkt van wat er op zijn gat afspeelde en zal hij weer net zo makkelijk bij de dierenarts en de meiden naar binnen gaan als voor die laatste prik!

Het leven van Lou bestaat op het moment uit leren en beleven!
Samen met de andere honden naar het bos, leren wat sneeuw is, leren wat zon is, honden, paarden koeien en kippen leren kennen.
Mee geweest naar het huisje in de Bieschbos. Moet je overvaren met een boot en er is een hele grote haard die brand en heel veel om te besnuffelen!

EN natuurlijk keten met zijn nieuwe "zus" Stievie!
We hebben voor ons zelf een pup erbij! Na lang dromen is ze er! Onverwachts en misschien even niet geheel handig, maar wel super leuk! Whydanwood Smooth my Heart, genaamd Stievie.
Red try teef , natural bobtail.
Helemaal het hondje naar mijn hart , staat een koppie op en is best behoorlijk vasthoudend in haar gedrag en een echte beauty ook nog!( onze vaders dragen ook nog dezelfde achternaam grinn)'Je kunt van haar genieten op http://www.hartmans.demon.com/.

Stievie is gewoon huishond, wel hoop ik dat ze inzetbaar zal gaan zijn als demonstratiehond voor de stichting. Wat een invasie zal dat gaan geven 1 1/2 Auss in hulphondenland!

Bijzonder is wel dat er nu al Aussie mensen zijn gevallen over het nestje van Lou en dan vooral over de kruising. Ik weet voor mezelf dat Lou een dijk van een mannetje is, deze mensen waar hij geboren is heel goed met de hondjes omgingen en veel om de hondjes gaven!
En dat ik heel blij ben dat ze de keus maakte om het nest geboren te laten worden en dat we zo met een "halve Aussie" op weg zijn naar het eerste Aussie-bloed onder een hulphondendek!

Gister is hij mee geweest naar de verjaardag van ons mam, natuurlijk vergezeld van Stievie.
Verder is vooral het sleutelwoord : "doen".

Afgelopen week met Rianne naar de Slingendaal geweest, waar we in het verzorgingshuis waren met de hondjes. Slingendaal bedankt voor de gast vrijheid!

Dat ging echt heel erg goed!
In een neutrale houding gaat Lou gewoon zijn weggetje. Haalt hier een aai en daar een knuffel, palmt iedereen even in en gaat dan op zijn gemak liggen.

Rolstoelen, liften, mensen met een andere motoriek, hij laat het over zich heen komen zonder onder de indruk te zijn. Dit geeft een heel goed gevoel voor de toekomst!
Gelijk nog even een klein wandelingetje gemaakt in de stad voor de verdere socialisatie, en een deal gesloten met Tante Rianne voor een logeerparty bij Vitha en Desty. Hoe vaak krijg je de kans om op een boot te logeren midden in Rotterdam bij een Saarloos wolfshond en een prettig gestoorde herder?

Het leven is voor Lou één groot feest!

Grappig is dat hij ook hier op de markt al zijn fans heeft! De vrouw van de groentekraam is helemaal verliefd!
Een veel gebruikte uitspraak die we horen is: jeetje wat gaat iemand daar gelukkig mee worden!

Lou is gewoon Lou ! en daarmee een superhondje!

Hij heeft zijn eerste dek!
Gesponsoord door Pa en Ma Rook
en de bedrukking hebben we cadeau gehad van Michel en Claudia (www.sencdisign.nl)
Super bedankt allemaal!

Nu kan hij ook op straat misschien makkelijk aan de slag en hoef ik me minder opgelaten te voelen als we de supermarkt in lopen, en heel raar en zijn dus nog best heel veel mensen die niet weten wat een Hulphond inhoud!

Daar gaan we met elkaar wat aan doen toch?????

Help ons helpen!

Groetjes Nancy, Lou, Stievie en de rest!

De aankoop van Lou.

Even in het kort het verhaal omtrend het aankopen van Lou. Onze eerste eigen hulphond in spee......
Lou is geboren in Rogfort (in België tegen de grens met Frankrijk en Luxumburg aan) een uurtje of 3 rijden hiervan daan.....
Paps is een golden retriever en mam een Australian Sheppard.
Een ongeluksnestje met hele leuke gevolgen!
Er was nog 1 pup over toen de reis ons naar Belgié voerde en de kans zat er in dat we voor jan met de korte achternaam aan de reis begonnen....

Na de nodige mailtjes tussen Irma en hier dus de gok gewaagd.
Onderweg de nodige ach en ohhhhhhs en wat zou je hier heerlijk kunnen wandelen met de hondjes en 1 plas en koffie pauze voor ons allemaal (gelukkig ken ik dus echt (te) gekke mensen die me op dit soort reizen vergezellen!) en drie uur later reden we het dorp in.
Bij het binnenrijden van het dorp stond er een Schotse Herer in een tuin( de echte hondemensen voelen hem al aankomen.........) en dus miste we het huis, want de dames zaten naar de hond te kijken natuurlijk!
Maar de man in ons midden reed vrolijk een rondje mooie ardennen en bracht ons bij Irma voor de deur!
Bij binnekomst was daar Tom Tom een hele leuke Aussie dame die ons rustig en beheerst begroette, drie Mexicaanse naakthonden, een aantal katten, (waaronder een enorme schoonhied van een Bengaalse kat!) en een zwarte pluizenbol..............

Na een heerlijk bakkie koffie was het tijd om te testen.......
Lou (toen nog Bas) doorstond ze glansrijk! (na ieder onderdeel keken we elkaar aan.......het was te mooi om waar te zijn! maar we zagen het allebei! dus moest het wel waar zijn)
Het gevoel van "hij is het helemaal" werd alleen maar groter!
Dus ging hij mee naar huis!

Daar zit je dan achterin de bus........ drie uur rijden van huis met dat kleine mannetje op schoot. Handdoek in de aanslag om eventuele óngelukjes.........
En wat doet het gekke beest? draait zich naarst me op de bank, kop op schoot en slaapt!
Zo heeft hij het eerste uur gelegen on daarna in de benchje wat klaar stond te verwijnen uit zichzelf!
Over de grens zagen we zo'n grote gele M , ja die van Maling aan Sonja! En dan slaat de honger toe he, dus even zondigen en de benen strekken.
En ja, dan ga je als pup van de vlaamse frieten naar de Mac............
Even een beetje getreuzeld bij de deur, want ja daar stond iets mafs met grote schoenen dat je even moest bekijken op je platte gat, en verder heerlijk onder een stoel vandaar gekeken wat er allemaal gebeurde daar!
Alsof je niet anders kende lag je op je gemak totdat we klaar waren om weer te gaan.
Even een plas buiten gedaan en gekeken bij dat gekke ding waar kindjes uit kwamen (ja Lou dat is een ballenbak met glijbaan..) en weer heerlijk slapen in de auto!
Eenmaal bij onze eigenauto aangekomen nog even snel op de arm naar de paardjes geweest en door naar huis.
Daar wachtte de grote honden en de rest van het vee totdat we thuis kwamen.......
Helaas was niet de gehele planning Lou-proof zeg maar.....
We hadden voor de avond een eet/werkafspraak in Goes die echt door moest gaan!
De afspraak was al meerdere keren verzet en omdat er nu echt stukken klaar moesten voor de belastingdienst moesten we wel.........
Dus Lou naar binnen bij Geer, ik de rest van de honden mee genomen de polder in om even lekker te keten met elkaar.
De avond doorgebracht in Goes bij Lémone en Arno (www.hogz.nl) met een heerlijk slapende Lou, en gelukkig waren ook zij erg enthousiast over Lou! Want als ik op hondenvlak voor een aantal mensen in hondenland respect heb, dan zijn zij er twee van!